MENUVandaag is het 7 februari. De tijd tikt door en er gebeuren nog steeds allerlei dingen. Leuke, vervelende, grappige en aparte dingen, die ik graag deel. Er valt een hoop te vertellen. Tegenslagen, vooruit gangen en allerlei andere dingen. Een langer artikel dan normaal, dus draai een lekker lang liedje op en ga er voor zitten – als je wilt, of course.
Strike a pose-momentje, haha!
Gezondheid en (afschuwelijke) gewichtstoename
Nog steeds ben ik ziek – ja, jammer genoeg ben ik niet van de een op de andere dag beter. Het heeft tijd nodig. De dag dat jij dit artikel leest heb ik de hele dag en therapie dag. Leuk is het niet, maar wel leerzaam. Ik leer een hoop zelfkennis en zit met een hele groep meiden die allemaal een eetstoornis hebben. Gelukkig zijn het stuk voor stuk allemaal hele leuke en toffe meiden. De therapie waar ik in zit duurt 9 maanden, en ik september ben ik begonnen. Het is een speciale groepstherapie waarin de ouders ook betrokken worden. Vandaag is de op een na laatste therapie dag, in maart is de laatste dag. Daarna krijg ik waarschijnlijk individuele hulp en loop ik nog steeds bij een psycholoog, kinderarts en eventueel andere hulp.
Het is raar om te beseffen dat ik ooit waarschijnlijk op mijn eigen voeten kan ‘leven’. Dan voelt het alsof ik een vogeltje ben dat voor het eerst uit zijn nest vliegt. Ik merk dat ik heel langzaam de vertrouwde (maar o zo slechte) eet-gestoorde wereld loslaat.
Loslaten voelt soms afschuwelijk, het voelt vertrouwt en veilig. Soms wil ik graag in het geïsoleerde eet-gestoorde wereldje blijven, maar ik weet dat het niet verder mag en kan op die manier.
Mijn gewicht gaat omhoog en elke week vind ik het afschuwelijk. Het voelt alsof ik gevangen zit in een lichaam waar ik niet thuis hoor. Alsof ik in een gevangenis zit, terwijl ik niets heb misdaan. En het ergste is dat ik er überhaupt uit kan. Ik vind het moeilijk om mijn eigen lichaam te zien. Ik heb soms het gevoel dat al het vet op mijn lichaam pijn doet. Alsof er kleine blauwe monstertjes aan mijn benen bijten. Heel hard bijten en prikken op de hoop dat ze het vet er af bijten. Het jammere is dat dat alleen niet gebeurt, en de pijn van de blauwe monstertjes blijft. Afschuwelijk. Ik vind het ook moeilijk om met mijn benen naast elkaar te zitten. Opeens zie ik dan al het vet op mijn benen, en dan walg ik. Ik durf het niet aan te zien.. eerlijk gezegd. Ik vind het moeilijk mezelf te accepteren. En dan nog te beseffen dat ik nog een aantal kilo’s moet aankomen, omdat ik nog niet op een gezond gewicht ben.
Buiten het feit dat ik niet lekker in mijn vel zit, zijn er voor uitgangen. Zo heb ik voor het eerst op school geluncht. Stiekem vind ik dat heel erg eng. Via de diëtiste van de kliniek heb ik een speciale eetlijst gekregen om ervoor te zorgen dat ik in gewicht aankom. Ik moet dus meer eten dan de meeste mensen (zucht), en ik eet dus ook meer boterhammen bij de lunch. Ik heb maanden lang nooit op school gegeten, en nu opeens… Hap, eten op school. Het was heel verleidelijk om de boterhammen weg te gooien en niet te eten, maar ik heb ze allemaal wel opgegeten. En met een hele hoop angst. Ik was bang wat mensen ervan zouden denken. ‘Waarom eet zij, zij heeft toch anorexia?’, ‘Zij eet, wow. Waarschijnlijk is ze gewoon niet ziek en stelt ze zich aan’ of ‘Wow, eet zij zoveel?’, bang dat mensen dat zouden denken. Ik zat op school met die boterhammen van: oké, uuuuh, hoe eet je in een kantine?! Praat je dan ook tegelijk?! Hoe eten mensen hun brood dan? Wat als ik mijn boterham per ongeluk laat vallen? HUH?! Hoe moet dat? No way, dat ik aan iemand zoiets zal vragen. Achteraf moet ik hier wel héél erg om lachen, hahaha. De tweede keer ging moeizamer en ik had mijn brood toch weggegooid.
Door de tweestrijd van niet-eten en wel-eten in mijn hoofd had ik mijn ouders gebeld. In de pauze ben ik naar huis gegaan en heb ik weer mijn ‘veilige’ plekje opgezocht om te lunchen. Alles is goed gegaan, maar nog steeds moeizaam.
Dankjewel lieve ziekte voor het ik-ben-mislukt gevoel en prestatiedrang.
Met school gaat het ook goed. Ik mag iets meer naar school, maar zit nog best wel vaak thuis. Ik heb ook al enkele toetsen gemaakt, en met succes. Mijn cijfers zijn allemaal rond de 8′en en zelfs enkele 9′ens, alhoewel ik voor Engels nog een 6,3 heb weten te scoren. Ik doe heel erg mijn best, maar ook dankzij mijn ziekte heb ik hier last van.
Ik heb heel erg last van prestatiedrang gekregen. Als ik thuis niets nuttigs doe, voel ik me afschuwelijk en krijg ik drang om te presteren. Daarnaast wil ik nog steeds perfectie wat betreft mijn cijfers. Net zoals toen ik wilde afvallen kon ik nooit dun genoeg zijn, ik wilde doorgaan tot het uiterste. Ik herken het nu in mijn cijfers. Ik kreeg een 8,2 voor een Duits S.O., maar ik kon er van huilen. Ik wilde perfect presteren. Een 8,2 voelde als veel te laag, omdat het een S.O. was waar je makkelijk een hoog cijfer voor kan halen. Ik baal er van dat ik niet tevreden ben. Het is raar om al mijn vriendinnen dan zo blij te zien met een cijfer, en het enige wat door mijn hoofd gaat blijft het woord mislukkeling.
Al die verdomde issues horen bij de fase waar ik nu in zit. Doorbijten en accepteren, ooit moet het voorbij zijn.
Voor de rest heb ik een gesprek met mijn afdelingsmanager gehad. De kans dat ik over ga is vrij groot. Voor mij is dit best belangrijk. School speelt een grote rol in mijn leven nu, want als ik ook blijf zitten heb ik het gevoel dat ik ‘faal’ en me mislukt voel. Hallo terugval.. Ze vertelde dat mijn prestaties die ik nu heb gehaald erg goed – bijna uitmuntend zijn. Ze kijken dan ook naar de cijfers die ik heb gehaald, en niet hoeveel cijfers ik heb gehaald. Als ik allemaal voldoende’s haal kan ik over naar de 3e klas. De afdelingsmanager stelde ook voor om gewoon eens een toets te maken, zonder er veel lessen van gehad te hebben. Dit durf ik alleen nog niet – bang dat ik een laag cijfer haal en ik mezelf dat heel erg kwalijk ga nemen en me mislukt, dom, stom, afschuwelijk en verschrikkelijk ga voelen. Als ik me zo mislukt voel en het gevoel heb dat ik nergens goed in ben kun je al gaan raden wat ik wil gaan doen.. juist. Grijpen naar datgene waar ik denk controle over te hebben: afvallen en mijn anorexia.
En mijn blogje, dôh.
Buiten ziek zijn en school heb ik in mijn leven nog mijn blog (hey, yes!). En wat daar over valt te vertellen? Het gaat super. Ik word vrolijk van alle lieve reacties, de bezoekers en jullie allemaal. Een mooie motivatie om te blijven vechten. Ik ontmoet leuke mensen door mijn blog. Ik maak leuke dingen mee, en eigenlijk is het super. Ik ben heel dankbaar voor alles wat mij hiervoor is gegeven. Wat er nog te komen staat? Ik weet het ook niet, maar ik heb veel vertrouwen dat er nog een hoop toffe dingen komen. Ooit. Geduld, geduld.
Laat ik het hier maar bij houden. Whoop, ik heb al meer dan 1200 woorden getypt. Well, its enough. Nu weten jullie ook weer gelijk hoe het met mij gaat. En vertel ‘ns, hoe gaat het met jou? ;)
Ah mooi geschreven Jammie! Ik vind het zo knap van je dat je hier zo open over kan vertellen, ik denk dat dat je ook heel erg zal helpen met je genezingsproces. En ik vind het knap dat je zo erg je best doet om die rottige ziekte te verslaan, hoe moeilijk het af en toe ook is. Als het even niet zo lekker gaat, weet je me te vinden he!
Ik weet je altijd te vinden, haha thanks!
Ahw, Jiamietje toch ): Ik vind het zo vervelend dat anorexia je leven echt over heeft moeten nemen. Maar wat ben ik trots dat het steeds iets beter gaat, en ook al wil je af en toe nog terugvallen, ik geloof heilig dat je het helemaal gaat lukken dit alles achter je te laten.
Awh. Het lijkt me echt ontzettend moeilijk om zoiets vreselijks als anorexia te moeten leven. Maar ik vind het wel ontzettend knap dat je er zo goed mee om gaat, en ook al is het moeilijk: Je komt er overheen, ik weet zeker dat het je gaat lukken! Heel veel succes lieve Jiamie!
Heel veel succes :)
Volhouden en ik vind het mooi dat ondanks alle ellende je er toch voor gaat en hard je best doet om wat op te bouwen!
Applausje voor jou ! :)
Xx
heel mooi geschreven, heel goed dat je er zo open over durft te zijn! Ik weet zeker dat het goed komt!
xx
Wat goed geschreven! Je kan het, dat weet ik zeker
Zoo ontzettend mooi geschreven. Heel veel sterkte! Er komen betere dagen aan.
Mooie update weer Jiami! Ik hou ook niet van veranderingen, maar het is soms gewoon nodig. Het is heel hard nodig om uit het vertrouwde anorexiawereldje te stappen, en ja, het gaat je lukken. Negeer die blauwe monstertjes! Makkelijker gezegd dan gedaan, haha, maar ze zijn echt onredelijk. Prestatiedrang lijkt me ook heel vervelend, maar je komt er wel. <3
Lastig om te lezen dat je zo in gevecht bent met jezelf. Al die afkeuring…
Ik vind een mooie meid Jiami en hoop dat je je eetstoornis stukje bij beetje meer achter je kunt laten. Het leven zonder eetstoornis is zoveel leuker!
You go girl!
Wauw Jiami, ik heb dit met zoveel respect voor je gelezen. Je schrijft zo echt, zo puur! Daar mag je heel trots op zijn. Vind het heel knap hoe je je gevoelens op kan schrijven en durft te delen met de buitenwereld. Dat is al zo;n grote stap vooruit :)
Ik heb diepe bewondering voor je en ik heb er alle vertrouwen in dat je met tijd, zal genezen, Gun jezelf die tijd want de eetstoornis zit al lange tijd in je innerlijke systeem, dat is niet zomaar weg.
Ik studeer sociaal pedagogische hulpverlening en ik heb nog nooit zo’n duidelijke tekst gelezen over de gevoelens en ervaringen met een eetstoornis, daar kunnen zoveel meiden en heren van leren. Dat is de kracht van jouw Jiami en die kracht gaat jou helpen genezen. Je bent echt een kanjer :)
Wat een lieve comment, dankjewel Kelly. <3
Dat over lunchen op school komt me zo bekend voor, dat had ik vroeger namelijk ook! Al heb ik gelukkig nooit anorexia gehad. Ik vond het zo vies en genant, ik eet nu nog eigenlijk liever niet in gezelschap van anderen. Vind het ook vies om te zien hoe anderen eten, en vind het er bij mezelf ook maar raar uitzien. En vroeger die geur op school.. bah, word nog misselijk als ik er aan denk! Maar ik denk dat als je het vaker doet, dat het dan wel werkt. Of buiten.
Wat vervelend van die prestatiedrang, maar wel erg fijn dat je het ondanks alles zo goed doet op school!
You go girl! Nog even doorbijten..
Wauw wat mooi geschreven, ik kan je niet vertellen hoe knap en dapper ik t vind dat je hier zo open over praat! Ik weet dat ik je niet persoonlijk ken, maar ik vind het echt verschrikkelijk om te lezen dat je je zo gevangen in je eigen huid voelt. Ik zou willen dat ik iets voor je kon betekenen ): Ik ben alleen bang dat dat niet het geval is, maar anders hoor ik het he? Heel veel sterkte en succes en ookal voelt het misschien af en toe niet zo, je gaat de goede kant op, echt! Als ik dit zo lees heb je al zoveel grote stappen gezet! Je bent zo’n sterke en geweldige meid, jij komt hier over heen, geloof me <3
ahh mooi geschreven! met mij gaat het goed hoor :)
xx
Wauw! Wat kun jij mooi schrijven, net alsof je het gewoon tegen mij aan het vertellen bent. Jij kunt dit, jij komt hier doorheen, samen met ons, met onze comments
Lieve Jiami, Heel veel sterkte, geluk en gezondheid toe! You go girl!
Heel mooi geschreven meid. Je bent echt heel sterk. Succes met de boterhammen op school en met al het andere wat soms moeilijk is. Ik zie al die reacties 13 super lieve reacties binnen een uurtje! Geef niet op he! Nog even sterk blijven ♥ Het komt wel goed even wachten en volhouden. Ik ben er van overtuigd! Voor 100%
Komt goed ECHT ♥
Wat fijn dat je dit aan ons vertelt. Ik vind het heel knap hoe je er mee omgaat. Ik weet zeker dat het weer helemaal goed met je komt, het lijkt zo ver weg, maar je bent al zo ver! Je heb gelukkig ook zoveel positiefs in je leven en die balans is denk ik heel fijn voor je! Heel veel succes met je therapie!
Ik reageer normaal eigenlijk nooit, maar ik heb je hele verhaal gelezen & ik vind het ontzetten knap dat je met jou leeftijd hier zo open over kunt schrijven!
Wat heb je dat mooi geschreven. Ik hoop dat het snel weer helemaal goed gaat. Heb er alle vertrouwen in.
Wauw wat mooi geschreven! Echt super knap vanje dat je ondanks alles toch blijft vechten! Geef niet vooral niet op. Je cijfers voor school zijn ook echt super en juist bewijs dat je geen mislukkeling bent!
Wat heb je dit prachtig geschreven. Ik vind het echt heel knap voor je dat het op school heel goed gaat! Je kan deze ziekte overwinnen! Ik geloof in je!
Ik vind het echt superknap van je dat je hier zo open over vertelt. Ik denk dat je daar een hoop meiden ook mee helpt trouwens. Wees echt trots op jezelf en heel veel succes en kracht toegewenst voor de aankomende tijd!
Hey meid. Fijn dat je een update schrijft, voor ons maar ook zeker voor jou, reflecteren, reflecteren en nog meer reflecteren is hartstikke goed! Ik heb het door de jaren heen op school ook constant moeten doen en nu ben ik er best wel goed in geworden én ben ik mezelf gaan vinden. Nou, dat is een van de fijnste momenten als je die ontdekt!:)
Ik vind t helemaal super dat het langzaam aan goed gaat, terugvallen zijn heel natuurlijk en logisch als je ze maar in de hand hebt:) ik geloof in je en vertrouw erop dat jij het helemaal gaat maken! Afgesproken he!:) dikke knuffel
Eht respect voor je hoe je aan het knokken bent! Je komt er bovenop meis, dat weet ik zeker!
Knuffel
Wat ontzettend goed geschreven en heb ook respect voor je hoe je hier tegen aan gaat! Reflecteren is inderdaad erg goed lieve meid! Gelukkig ga je waarschijnlijk wel over en daar heb je alle rechten op!
Respect dat je zo aan het vechten bent. Ook al sta je er (nu) niet zelf achter. Je kunt het! Gelukkig ga je waarschijnlijk wel over. Kan je daar ook hou vast aan hebben.
Lieve meid, jij komt er zeker later! Ga alsjeblieft je dromen najagen en geef het niet op. Het feit dat jij jezelf zó weet te verwoorden als je zojuist hierboven hebt gedaan krijgt van mij een dikke vette 10. Laat ze je die nooit afpakken!Diep respect
Ik vind jou echt zo super dapper he Jiami! En het is super knap dat je er zo over kan schrijven :)
Ga zo door lieve Jiami! xxxx
Het is echt fijn dat ze op school ook graag willen helpen en dat je waarschijnlijk toch over gaat (ik vind ook dat je dat verdiend hebt, je hebt zo hard gewerkt!)
Misschien besef je het nog niet, maar je mag echt zo trots op jezelf zijn he
Ik ben trots op je het steeds beter met je gaat schat.
I love you, en ik weet dat je het kan overkomen, en ik wil je altijd een helpende hand geven ;)
Echt knap dat je zo open bent over je ziekte en (veel belangrijker) je genezingsproces. Ik hoop dat je snel verbetering zult merken, want het is wel erg naar als je altijd zo streng bent voor jezelf! En ook nergens voor nodig. Maar daar heb je niet zoveel aan natuurlijk.
Jiami ik zou je nu echt even willen knuffelen en zeggen dat het allemaal goed komt, maar ik weet ook dat jij uiteindelijk de enige bent die ervoor kunt zorgen dat je dit overwint… Maar ik geloof er heilig in dat je dat kan, je bent zo sterk! Respect voor jou dat je er zo mooi over durft te schrijven en het niet in een hoekje wegstopt. Wauw!
Vind het altijd zo mooi hoe je de dingen schrijft en dat je er zo open over bent. Ik kan me voorstellen dat het niet zomaar even makkelijk wegschrijft.
Er komen zeker betere tijden voor je aan!
mooi geschreven ik vind het knap dat je er zo open over kan zijn !
En gelukkig gaat het steeds beter natuurlijk blijft het moeilijk maar het gaat jou lukken !
xxx
Je bent echt een onwijs dappere meid! Ik vind het ook heel knap dat je er zo open over schrijft. Je bent echt geweldig Jiami! Super dat je waarschijnlijk toch over gaat, en wat een top cijfers!!
En knap van je dat je op school hebt geluncht, het is een grote stap en zal nog wel even moeilijk blijven, maar je gaat er wel komen!
Wat heb je het mooi geschreven! Fijn dat de meiden in de groep stuk voor stuk leuke meiden zijn! Dat maakt de therapie ook al ietsjes fijner toch?
Ik wil eigenlijk op alles reageren maar ik weet niet echt veel woorden,
en wil niks verkeerd zeggen natuurlijk!
Iedergeval wens ik je nog heel veel sterkte toen in je strijd! Ik ken je dan wel niet, ik volg je blog al een hele tijd (al voor ik een eigen blog had) en je komt over als een heel sterk iemand. Ik weet ook zeker dat jij deze ‘rot’ziekte gaat overwinnen!
Take care!
Mooi geschreven! Dat van de prestatiedrang herken ik heel erg, je kan er hele mooie dingen door bereiken maar het laat je soms ook te ver gaan…
Ik kan alleen maar heel veel respect voor je hebben. Je bent ontzettend dapper! Het is hartstikke moeilijk om hier over te praten, lijkt me, en tóch doe je het. Je bent een topper. Nog steeds. En ik weet zeker dat alles op een dag helemaal goed gaat komen. Have faith!
Liefs,
Adriënne
Mooi geschreven, je mag trots zijn op jezelf dat je er zo open over kan praten want dat is echt wel een prestatie op zich. Ik heb net als jij (maar dan 2 jaar geleden) een enorme depressie gehad die volgens mij toen precies “uit het niets” kwam. Zoals alle psychische aandoeningen heb je deze voor je leven lang – ik bedoel gewoon dat het iets is dat in jou zit en door bepaalde prikkels wordt geactiveerd – maar je kan ermee leren omgaan en die slechte episodes laten vallen, waardoor je een “normaal” leven kan leiden (gelukkig maar). Ik zit in mijn derde jaar Psychologie dus misschien klink ik teveel “schoolachtig” maar je mag nooit denken dat “het nooit over zal gaan”, want dat dacht ik toen ook. Ik heb nog steeds momenten waarop ik heel diep zit, maar mijn omgeving en ikzelf wil eruit geraken. Het belangrijkste is dat je terug opstaat als je eens valt, maar dat betekent niet dat het hele plan als verpest is als je een keertje valt. Net zoals de eerste keer dat je je boterhammen wel kon opeten en de tweede keer niet. Het lukt je wel, het heeft ook gewoon veel tijd nodig maar eens je hieruit bent kan je een paar jaar later zeggen: “hee eigenlijk ben ik heel erg veranderd!
”
Verder wil ik je nog feliciteren met je punten en met deze blog want hij is echt geweldig! Ik vind je persoonlijkheid ook super! Je bent echt een leuk, lief én dappere meid!
Ok ik heb echt teveel geschreven sorry :s xx
Ah Jiami, ik blijf het knap van je vinden dat je hier zo open over schrijft en dat je het gevecht aangaat. Het is moeilijk, maar ooit word je weer beter, I promise. Ik herken heel erg jouw gedachte dat je het moeilijk vind om op school te eten omdat mensen dan zullen denken waarom je eet omdat je anorexia hebt. Ik heb die gedachte zelf ook heel lang gehad. Ik hoop dat je vooruit blijft gaan en dat de therapie helpt, want een leven zonder deze rottige ziekte is veeeel beter, denk daar maar aan! :) Liefs.
Voor je het weet is lunchen op school weer normaal… Die gedachten zijn erg herkenbaar :) Succes!
Jiami,echt respect voor je dat je dit wilt vertellen :) Weetje,ik ben eigelijk jaloers op jou. (ikmeenhet
) Ik,vind je helemaal niet dik !Ik,haat het ook als ik NET,wat een lager cijfer heb dan mijn vriendin.heeft,zij een 9&ik een 8.8.dan voel ik die tranen al prikken !Ik,heb ook het gevoel dat ik mijn cito heb verpest >.< Maar,als je niet je best doet voor het goeie.verdwijnt het slechte niet.Jij doet sws je best ! Ik,vind het ook heel jammer dat je zo over je denkt.Jij bent een meisje,waar veel mensen er ook 1 willen zijn.Je lijkt me hartstikke lief ! (en ik weet zeker dat je dat ook bent)Grappig,en behulpzaam !Ow,ik moet me haasten voor school ;$ blijf volhouden !het,word beloond :)
liefs,helin
Ik vind het nog steeds zo moeilijk om aan te horen dat het nog steeds niet goed gaat met je eigen “zien” van je lichaam zeg maar. Hoe zeg je dat ook alweer? Anyways: Ik vind je zooo’n prachtig meisje, van binnen en van buiten <3 Love you!! Maar het gaat echt wel goedkomen hoor, dat weet ik zeker.
En joh, een 8,3 is harstikke goed joh! Maar ook dat gaat wel veranderen. Jij gaat weer helemaal blij met jezelf zijn honeyyy!
Echt superknap dat je hier zo open over kunt praten op je blog Jiami! Ik herken me wel een beetje in je stukje over je prestatiedrang (al is het bij mij misschien iets minder erg). Gelukkig krijg je er supergoede cijfers voor terug Je mag echt heel trots zijn op jezelf! Ik vind trouwens dat je je gedachten supergoed hebt kunnen verwoorden. Dat realiseer je je misschien niet, maar er zijn niet veel mensen die dat zo goed kunnen als jij. Heel veel sterkte en succes <3
Top dat je zo’n artikel schrijft, daar heb je veel lef voor nodig. Ik hoop dat je het gevecht tegen anorexia volhoud en jezelf niet voor de gek houdt. Je kan het!(!!!!!!!!!!!!!!!)
Liefs!
Knap hoor, om zo open te bloggen! Ik denk dat veel anderen daar steun uit kunnen putten. Die prestatiedrang ken ik, net als het mislukkeling-gevoel. Gelukkig is dat door de jaren heen wel minder geworden en ik denk dat dat voor jou uiteindelijk ook zal gelden, want laten we eerlijk zijn: dat je met zulke mooie punten nog het idee hebt dat je niet goed presteert, is natuurlijk niet realistisch. Het duurt even om dat te beseffen, maar dat komt wel goed ;) Zet ‘m op, ga zo door en veel succes!
Je schrijft er altijd zo mooi over, dat ik echt vind dat je een boek moet schrijven. Ik weet dat er al heel veel over zijn, maar nog eentje kan vast geen kwijt. Ik vind het moeilijk om te lezen hoe je vecht tegen de ziekte, maar ook juist heel mooi! Ik vind het goed dat je op school lunchen hebt geprobeerd, ook al ging het de tweede keer niet zo goed. Maakt niet uit, je komt er wel. Kleine stapjes, net als het vogeltje dat uit het nest moet vliegen! Heeeeel veel virtuele knuffels!
Super mooi artikel Jiami! Je schrijft super goed, en duidelijk, en het lijkt wel alsof je er zelf bij bent als je dit leest. Ik hoop echt heel erg dat je snel beter bent! Heel veel kusjes en knuffels,
Heleen.
Interessant en fijne log om te lezen, ook al is de boodschap niet even leuk. Wat me opvalt is dat je echt je best doet om beter te worden. Ik heb ook in het eetstoorniswereldje gezeten (heb het alleen -gelukkig- zelf nooit echt te ver laten komen) en heb genoeg meiden gezien die in therapie zitten, maar dwars blijven zijn. Die trucjes verzinnen om te doen alsof ze aangekomen zijn, terwijl ze ondertussen alles uitkotsen en weggooien. Ik weet dat ze daar niks aan kunnen doen, omdat het een rotziekte is, maar jij bent al echt op een goede pad. Dat je bijvoorbeeld je ouders belt als je niet weet hoe je moet eten in de pauze, dat is zo eerlijk. Het komt echt wel goed met je, ook met die prestatiedrang. Ik herken mezelf heel erg in die prestatiedrang, maar dat is ook een beetje een kwestie van leeftijd. Als je straks wat ouder bent (ik ben nu 22, bijvoorbeeld) kan je die drang meer relativeren en negeren op de momenten dat het nergens op slaat om ontevreden over jezelf te zijn. Ik haalde laatst een 6,3 voor een tentamen, mijn laagste cijfer ooit in 3 jaar universiteit. Het grootste gedeelte van de groep (zo’n 100 man) had een onvoldoende, maar ik voelde me zó waardeloos. Complete onzin natuurlijk. Toch kon ik het niet laten voor het tweede tentamen (van hetzelfde vak, maar deze woog zwaarder) zo hard te leren dat ik een 8,5 haalde en het vak kon afsluiten met een 7,8 (= afgeronde 8, mijn streven voor elk vak). Idioot natuurlijk, maar het heeft soms z’n voordelen, dat perfectionisme ;). Volgens mij heb ik nu ook 1200 woorden, haha, dus doei!
Oh wat ontzettend knap dat je hier zo open over bent! Respect.
Heftig, maar heel mooi geschreven! Super knap van je!
Super mooi geschreven het gaat je lukken meid! Als die blauwe monstertjes weer komen moet je maar zo denken dat al die mensen op jou blog met je meedenken en jou steunen die monstertjes kunnen daar echt niet tegen op! Jiami jij kan dit!
Mooi geschreven, ik vind het ook echt knap dat je dit allemaal durft te delen!
Raar om te lezen, dat je het moeilijk vind om op school te eten. Voor mij is het iets wat ik bijna dagelijks zonder moeite doe. Heel raar om dat te beseffen hoe jij het door maakt. Het lijkt me super moeilijk en ik vind het super knap dat je dit met heel internet wil delen. Ik weet niet zo goed hoe ik hierop kan reageren, aangezien ik zelf moeilijk er in mee kan leven. Waarschijnlijk zullen niet veel mensen jou begrijpen en dat lijkt me lastig. Ik vind het in ieder geval super knap en je hoeft je helemaal niet dik te voelen. Tja makkelijker gezegd, dan gedaan zeker?! Zet hem op Jiami!
Ik vind het knap dat je hier zo open over bent. Ik vind het altijd heel moeilijk om zomaar over persoonlijke dingen te praten. Het gaat nou eenmaal tijd kosten om je weer goed te voelen. Met zo je ups en downs, maar jij gaat er komen. Ookal kun je het je nu nog niet voorstellen. Xxx
“A bad chapter, doesn’t mean the end of the story”. ;)
Ik volg je blog nog niet zo lang, maar ik vind het knap hoe open en eerlijk je er over bent. Je hebt in ieder geval een scala aan volgers die je volgens mij met alle liefde weer in de goeie richten wil duwen als het een keer niet goed gaat. :) Je staat er niet alleen voor!
Erg goed geschreven Jiami! Het is goed om te horen dat je vooruit gaat, je komt er wel! En superfijn dat je waarschijnlijk gewoon overgaat!!
Heel erg mooi geschreven! Knap dat je er zo eerlijk en open over bent. Ik wou dat ik je kon helpen, maar het moeilijke is dat je het uiteindelijk toch zelf moet doen. Ik weet zeker dat het helemaal goed komt en wat zal jij dan een sterke vrouw zijn. Jij kan echt de hele wereld aan :)
Ahh ik vind het echt zo vervelend voor je! Maar je doet het heel goed hoor Jiami
Wauw…! Echt heel mooi om te lezen en hoe open je erover kan praten. Waarschijnlijk zullen mensne die het niet zelf hebben meegemaakt nooit écht weten hoe het is, hoe hard we ook denken dat we het wel snappen… Ik vind het echt super dat je er zo open over blogt, en je hebt het heel mooi geschreven! Volgens mij ben je al een heel eind op het goede pad, nog een tijdje doorbijten en ik hoop voor je dat het allemaal zo snel mogelijk weer beter gaat. Hopelijk is het over een aantal jaar juist raar om niet te eten! :) Heel veel sterkte en succes er verder mee, ik heb er vertrouwen in dat het je gaat lukken!♥
Wat fijn dat je er zo open over kan vertellen! Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je er snel weer helemaal bovenop bent. Met mij zelf gaat het op dit moment wat minder, helaas.
wow dit is echt mooi omtelezen! ik vind het heel knap dat je er zo over praat. nog heel veel sterkte Xx
Respect voor je lieve meid!
Je komt er wel, je bent een topper!
Wat knap dat je dit zo durft op te schrijven! Je bent zo open en eerlijk over je ziekte, echt respect. Het gaat je echt lukken, ik weet het zeker.
Je wil beter worden en dat gaat je helpen. Je vertelt dat je de tweede keer je brood niet durfde op te eten, je maakt er geen geheim van. Dat is zo goed! Ik weet daardoor zeker dat je beter wordt! Je gooit de dingen niet meer stiekem weg dan, toch? Heel veel succes nog met beter worden!
En je blog is super lees het altijd! Ik reageer alleen niet zo vaak, sorry.
X
Wat een mooi verhaal… Maar ik voel gewoon dat het je gaat lukken! ;)
Wow Jiami mooi geschreven, ik heb zoveel respect voor je he.
Je kan het, het gaat je lukken! Ik vind het zo knap hoe je over alles zo open kan schrijven en ja. It’s gonna be better. x
Echt mooi om te lezen, en echt respect dat je dit gewoon durft. En wat betreft je cijfers, die zijn gewoon onwijs goed! En een 6,3 is niet zo heel erg, het is een voldoende :). Weet wel dat jou cijfers veel en veel beter als die van mij zijn. Terwijl jij nog heel veel erom heen hebt, en ik niet. Ben trots op je hoor, en hopelijk blijft je blog steeds meer groeien ;). Je verdient het!
liefs , larissa
lieve meid, steeds als ik zo’n persoonlijke update van je hebt gelezen wil ik uitschreeuwen dat je een prachtig meisje bent, en natuurlijk heel erg slank. ik zou het willen zeggen totdat je het zou geloven. maar helaas weet ik zelf ook heel goed dat je het in deze situatie niet kúnt geloven. maar lieve jiami, ik zie jou serieus als een verschrikkelijk mooi meisje dat alleen maar mooier kan worden als ze een beetje aankomt. een heel lief, en sociaal meisje dat soms gek wordt van haar perfectionisme. maar nÃemand is perfect, imperfection is beautiful! je bent mooi zoals je bent, en ik hoop zo oprecht dat er een dag komt dat je deze woorden kunt geloven. want waarschijnlijk ga je ze nog heel vaak horen. ik wens je al het geluk van de wereld toe en ik hoop zo dat je snel helemaal geneest. want dat eetstoornis wereld lijkt veilig, maar is niet te vertrouwen. het is veel veiliger, en fijner om in de échte wereld te zijn. die wereld is misschien óók hard, maar zit vol met lieve mensen die je altijd zullen steunen, die het niet erg vinden als je een keertje een onvoldoende haalt, want jij bent jiami en je bent mooi zoals je bent. en weetje, dat met je benen naast elkaar zitten heb ik ook echt heeel erg, i know the feeling.. maar je weet dat dat gezond is. dat een gezond lichaam vet nodig heeft, en dat maakt je alleen maar mooier. lieve jiami, blijf vechten want ik geloof erin dat je er komt. ik vind het heel erg moeilijk omdat ik wéét dat je deze woorden niet geloven, je zult nu iedergeval nog niks kunnen geloven, maar ik zou ze zo graag door willen laten dringen. you’re beautiful! ♥
Wat een mooi artikel Jiami! :) Ik heb echt heel veel respect voor je, je bent zo sterk.. Heel veel sterkte en succes toegewenst! Het komt allemaal goed. Dikke kus. <3
hey jiami,
woww ik vind het echt ontzettend knap dat je hier zo open over kunt schrijven! ik denk dat het je echt kan helpen met je proces om te genezen. ook al ken je mij niet; ik denk heel vaak aan je en ik hoop dat het snel weer beter met je gaat.
dikke kus Jorieke
Ik wist helemaal niet dat je een eetstoornis had! Wow ik dacht “ze is gewoon erg slank, misschien van nature?”
Nou heel leuk dat je erover durft te praten en je blogdinnetjes staan klaar voor je. Veel beterschap en alles komt goed!
Liefs x
Zoveel respect dat je dit allemaal durft te vertellen aan ons. Dat vind ik echt heel knap van je! Ik vind het altijd wel een beetje moeilijk om te reageren omdat ik natuurlijk dingen anders zie dan dat jij ziet. Want ik zie jou als een super lief, aardig en knap meisje , ik ken je dan wel niet in het ” echt” maar je kom t echt over als een super lieve mooie meid. Met mijn leven gaat het goed, druk en veel onzekerheden over dingen om mee heen. Ik word er zenuwachtig van. En afwachten dat is het enige wat ik kan doen, aangezien het niet mijn problemen zijn maar zo voelen ze wel. Ingewikkeld. Het komt allemaal goed, met jou ,mij, en de rest van de wereld:)(ik blijf graag optimistisch) Liefs, Sophie
Ik vind het zo goed van je dat je in therapie zit en aan het herstellen bent. Je bent sterk en je komt hier wel uit!
Wauw mooi geschreven, meer kan ik er niet over zeggen
Heel mooi geschreven!
Wat fijn om te horen dat het toch iets beter met je gaat. Ik hoop zo dat het ooit echt goed met je gaat!
Blijf vechten, je bent een kanjer.
Wauw, wat heb je dit mooi geschreven! Fijn dat het beter met je gaat. Doorvechten, dan kom je er wel :) Super dat het zo goed gaat op school, je mag trots op jezelf zijn!
Fijn om persoonlijke updates te zien, ik ben blij dat het iets beter gaat met je!
Wauw, wat goed geschreven! Je bent echt een dapper meisje. Het is zo moeilijk om dit mij voor te stellen. Ik vind het fijn om te horen dat het langzaam aan wel beter gaat. Ik ben ook super blij voor je dat de kans dat je overgaat aardig groot is! Het gaat je lukken, jij komt er wel!
Wat leuk, zo’n persoonlijke update. Heb je lekker geschreven, heel duidelijk! Ik vind het best wel goed om te horen dat het beetje bij beetje beter gaat met jou, en wow jouw punten! Echt mega goed gewoon! Je mag echt wel trots zijn Jiami :)
Wauw heel knap dat je dit zo schrijft! Het gaat je zeker lukken, het heeft tijd nodig maar het komt goed :)
Je bent een dapper meisje Jiami, really…! Wat ontzettend goed, ook hoe je dit maar even op papier zet. (of eigenlijk niet echt papier, maar je begrijpt ‘m wel haha) Het is inderdaad fijn om te horen dat het langzaam wel wat beter gaat, that makes me happy <3 Ik weet zeker dat jij er wel komt Jiami, echt waar!!! Je bent een dapper meisje die er voor vecht, het gaat je wel lukken.
Wat mooi geschreven! ik ben stil van geworden.
heel veel succes nog de komende tijd! Je kan het!
Ah, meis.. Wat naar dat het je allemaal niet mee zit. Je bent wel heel dapper, je houdt het echt heel knap vol allemaal! Supergoed dat je weer wat meer naar school mag (en gaat), al kan ik me ook voorstellen dat dat juist wel eng is. Je bent goed op weg, uiteindelijk zal je weer gelukkig en gezond zijn, Jiami! <3
Wat een mooie, open stuk heb je weer geschreven! Ik vind het knap hoe je dat doet. Ondanks dat je je onzekerheden en valkuilen hebt, laat je ook je talenten zien op je blog! Ik hoop dat je daar genoeg energie uit kunt halen om ook op andere vlakken door te zetten.
Het komt wel goed! blijf er in vertrouwen! veel succes!
Echt knap dat je dit deelt! Blijf vechten, je kan het!
sterkte!
Lieve Jiami,
Ik vind het echt goed van je om er zo over te schrijven. Dat is wat jij in je hebt. Ik hoop dat we nog eens kunnen bellen, want ik heb zelf ook heel veel nieuws dat je echt moet horen haha. Ik wil toch nog eens weer kunnen praten zoals we eerst deden.
Liefs Rianne
Oh meid, wat heftig! Ik vind het fantastisch en echt een hele grote stap vooruit dat je hier zo open over durft te zijn! Jij komt er wel ;-) Babysteps!
Ik heb het al eerder gezegd maar ik heb veel bewondering voor je en hoe je hier allemaal mee omgaat.
Dikke knuffel en veel liefs!
Klinkt alsof je de goede kant op gaat, met alle ups en downs die erbij horen. Je bent echt een doorzetter en dat siert je! Ga zo door meid, je komt er wel.
Mooi geschreven :-) Wat goed dat je doorzet!
Ondanks dat jij het niet fijn vindt om aan te komen, ben ik wel heel blij om te horen dat het de goede kant opgaat! De prestatiedrang lijkt mij vreselijk, maar hé, je hebt gehoord dat je over kan gaan, dus dat is iets onwijs goeds. Volgens mij ga jij zelfs cum laude over haha. Komt goed meid, ik weet niks meer te zeggen <3
Blij te horen dat het de goede kant op gaat!
Wauw, wat kan je dit goed beschrijven! Ik heb vroeger anorexia gehad en herken het heel erg. Het is zo vermoeiend en moeilijk om ‘m iedere keer weer aan te gaan. Maar iedere keer dat je bijvoorbeeld wel eet op school maak je het weer iets makkelijker voor de volgende keer, en doet het de volgende keer minder pijn! Ga zo door meid, het is het zo erg waard. Heel knap hoe je strijdt!
Ik vind het super goed van je hoe je hier mee omgaat en hoe open je het durft te vertellen… echt ga zo door!!!! xxx
De verbetering zie je met het schrijven, ook hoe open je er nu over bent, te vergeleken met eerst, wauw! Dat is zo ontzettend goed, girl! Je mag trots op jezelf zijn! Hoe erg je je best doet, bijzonder. Met je cijfers pfiew, prestatie drang ken ik ook met cijfers haha! Ik ben d’r na 2,5 jaar eindelijk overheen gekomen – en kan nu zelfs blij zijn met een beetje een onvoldoende (raar)! Maar top van je & écht goede cijfers! Hihi en hoe het met mij gaat? Daar laten we het maar niet over hebben. Mijn sleutelbeen (youknowit) is vandaag voor de tweede keer ontwricht! Geen pretje en een stuk pijnlijker dan de vorige keer. Binnenkort nog weer wat onderzoeken waarschijnlijk, but ye. Gaat bagger. Ho, maar verder gaat alles prima! Be positive!
Wauuw!
Ik volg jou nog maar heel kort (je viel me op door je leuke reacties bij andere blogs) en ik las je verhaal over je ziekte nu dus voor het eerst. Jemig wat een kracht straal je uit meid. Misschien voelt het voor je zelf niet zo maar ik weet dat je het kan. En ik heb veel respect voor de manier waarop je het durft te vertellen aan de buitenwereld. Nou meid ik vind het helemaal top van je! Je komt er echt echt echt wel. :) xx
Hee Jiami!
Aleen dan iets anders. Vooral het deeltje met de blauwe mannetjes, daar herken ik mezelf ook in. Het is af en toe heel vermoeiend maar we blijven vechten! En ik kan gelove dat jij dat ook doet! Kijk naar je blogg! Hij is GE-WEL-DIG!
Ik weet wat je mee maakt. Zelf heb ik ook in z’n situ gezeten
Je bent echt een super mooi meisje! Je komt op voor je eigen mening echt knap hoor! (: Ik ken je niet in REALLIFE maar ik denk wel dat je nooit zult opgeven!
Maar zoals veel hierover zegge Don’t Give up girl!
Ik heb nu ni z’n lang tekstje als sommige andere maar ik hoop dat je het wat geslaagd vind haha. Dikke knuffel Merel.
Toch mooi om te zijn hoe je zoveel hebt aan je blog. Jij en ik praten waarschijnlijk veel makkelijker via onze blog dan in het echt. Echt erg knap van je hoe je alles doet!
lief meisje, nog even doorbijten, je komt er wel.
Je bent op de goede weg Jiami! Wat knap dat je zo eerlijk en open schrijft. Je bent lief, leuk en mooi! We houden je blog in de gaten :-) Groetjes van de Hoe overleef ik…-redactie